De LETS ruilwinkels bestaan al enige tijd. Er zijn woongroepen, minidorpen en communities waar mensen niet alleen zo duurzaam mogelijk leven maar ook zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn. En dus zoveel mogelijk zonder de tussenkomst van ‘traditioneel’ geld in hun levensonderhoud voorzien en met elkaar leven en werken.

Geld is al lang geen ruilmiddel meer maar uitgegroeid tot een groeimiddel. En van die ongebreidelde groei van onze economieën en onze (westerse) welvaart is volgens veel mensen de grens bereikt. We zullen op zoek gaan naar manieren om onze welvaart opnieuw te definiëren en de waarde van geld opnieuw te bepalen. In de Volkskrant stond onlangs een boeiend toekomstscenario beschreven met een belasting op grondstoffen en verbruik in plaats van inkomen.  Zullen we werkelijk in staat zijn deze paradigm shift te maken?

Als ondernemers die het anders willen doen, zoeken ook wij naar manieren om anders met onze assets, onze krachten om te gaan. Met onze werknemers, ons beloningssysteem, onze klanten en onze producten. We willen het anders doen, onze producten op een andere manier bereikbaar en beschikbaar maken. Een jurk van i-did kost meer dan een jurk van een grote keten. Dat komt onder andere omdat de jurk met de hand gemaakt is, hier in Nederland en de kwaliteit en de stof bijzonder goed zijn. Mensen willen graag onze kleding dragen en waarom dan niet betalen voor het gebruik in plaats van het bezit? Na het gebruik ervan en na het betalen van dit gebruik, breng je de jurk terug, ontvang je bijvoorbeeld een vorm van statiegeld retour en kunnen we de jurk opnieuw verkopen. Of beter gezegd, laten gebruiken door een volgende drager. Kopen, dragen en dan maar gewoon weggooien is immers niet meer van nu.

Met ons modelabel willen we bijdragen aan een nieuwe manier van waardecreatie en een nieuwe definitie van welvaart. Op zoek naar het nieuwe geld. Naar ander geld.

Suzanne Schaapman
Mireille Geijsen