Ik heb me het afgelopen half jaar voorbereid op een avontuur dat ik ooit eens een keer in mijn leven zou willen beleven. Ik zal jullie hieronder in mijn eerste blogbericht daar dan ook over vertellen.
Mijn passie en achtergrond ligt in het bijdragen aan verbetering van het onderwijs en dat is ook de reden dat mijn werk in Uganda daarop zal zijn gericht. Ik krijg daar een rol in een in totaal 5 jaar durend landelijk project van het Ministerie van Onderwijs, geleid door Unicef en gefinancierd door het Nederlandse en het Britse rijk, dat per district wordt uitgezet. Mijn functie heet Teacher Educator en mijn taak wordt om met collega’s van de plaatselijke Primary Teacher College (PABO) een professionaliseringsstructuur op te zetten voor leerkrachten die werkzaam zijn op basisscholen in het district. Je kunt hierbij denken aan curriculumontwikkeling voor nascholing, een kwaliteitszorgsysteem opzetten, basisschoolleerkrachten trainen in werkvormen als intervisie, coaching on the job en feedback geven en ontvangen.
In 2007 is in Uganda een nieuw curriculum (onderwijsprogramma /doelen en inhouden) ingevoerd, hiermee wordt gestreefd naar kwaliteitsverbetering van het basisonderwijs. Een belangrijk onderdeel van het nieuwe curriculum is het lesgeven met een meer kindgerichte benadering. Er worden in het curriculum methodes genoemd die leerkrachten kunnen gebruiken om de kindgerichte benadering te realiseren. De invoering van het curriculum verloopt moeizaam. Leerkrachten vinden het lastig om ermee te werken en er wordt weinig/geen bijscholing gegeven, terwijl hier wel behoefte aan is. De leerkrachten grijpen snel terug op de oude methodes omdat zij die gemakkelijker vinden. Er vinden lange instructiemomenten plaats en leerlingen zitten meestal passief in de klas. Sommige leerlingen verlaten de basisschool terwijl zij niet kunnen lezen. Het uiteindelijke doel van het project van Unicef is dan ook dat leerkrachten beter gaan lesgeven, zodat de kinderen daar met meer kennis en kunde de basisschool afronden.
De afgelopen maanden ben ik voorbereid om de hulp die ik daar ga geven op zo’n manier aan te bieden, dat het effect ervan duurzaam is. Ik ga daarom ook proberen de mensen daar zo te begeleiden, dat ze het zowel tijdens mijn verblijf, maar zeker ook als ik weer bij jullie terug ben, zoveel mogelijk zelf kunnen doen.

Mijn huidige werkgever, de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, heeft mij in de gelegenheid gesteld om onbetaald verlof op te nemen, zodat ik na een jaar weer terug kan komen in mijn baan. Dat is heel fijn, want ik zie de baan in Uganda ook als een tijdelijk project, dat prima aansluit bij hetgeen ik tot nu toe heb gedaan en de professionele richting die ik voor de toekomst zie.
De organisatie (stichting VSO) waar ik een tijd geleden gesolliciteerd heb, heeft voor mij een passende baan gezocht en heeft me inhoudelijk voorbereid op het werk in Uganda. Zij regelen en betalen de vlucht, het visum en de werkvergunning en zorgen voor de nodige verzekeringen. De lokale werkgever in Uganda zorgt voor huisvesting en een lokaal salaris (wat neer komt op ong. € 200,- per maand). Dit betekent dat ik daar kan leven op een eenvoudig, maar voldoende standaard. Om te reizen om wat van het land te kunnen zien of soms wat westerse dingen te doen (uit eten, cafeetje e.d., voor zover dat daar kan), moet ik zelf geld meenemen. Er is een auto en chauffeur voor mij beschikbaar die mij kan brengen naar de verschillende schooltjes in het district.
VSO heeft een programmakantoor in Uganda en ik krijg daar een mentor aangewezen waarop ik kan terugvallen als dat nodig is. Ook komt deze mentor mij regelmatig bezoeken op de werkplek. Verder wordt er vanuit het programmakantoor georganiseerd dat de mensen die via VSO in Uganda werken en wonen (vanuit allerlei verschillende projecten), elkaar regelmatig zien zodat er een sociaal netwerk is. VSO heeft een ziekenhuis en een speciale arts aangewezen die mij behandelt, mocht ik ziek worden. Dit gaat altijd onder supervisie van het Havenziekenhuis in Rotterdam, waar ik kortgeleden geweest ben voor een uitgebreide medische check- up en de eerste inentingen. Verder ben ik op dit moment nog veel praktische dingen aan het regelen, zoals uitzoeken, opzeggen, uitschrijven, invullen en opsturen, kopietjes maken, inscannen van benodigde documenten, rest van de inentingen halen bij de GGD in Nijmegen, spulletjes kopen, telefoontjes plegen, mailtjes schrijven, wachten, nabellen, wachten etc. en... er moet ook nog flink gewerkt worden, want de huidige projecten op mijn werk rond ik in de kerstvakantie af.

De eerstvolgende blog kunnen jullie begin volgende week verwachten. Leuk als jullie me volgen! Graag tot de volgende keer!

Verwachtingsvolle reisgroeten Linda